ΚΡΙΣΗ → ΑΝΕΡΓΙΑ →ΓΥΝΑΙΚΑ

Γυναίκες ο «εφεδρικός στρατός» της εργασίας.

Η κρίση είναι γένους θηλυκού και μεταφράζεται σε επισφάλεια, ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, εργασιακή περιπλάνηση και αβεβαιότητα, εργασιακές και ασφαλιστικές διακρίσεις για τις γυναίκες.

Στην ολοένα διογκούμενη κρίση που αποτυπώνεται καθημερινά στο κλείσιμο των εργοστασίων, στις απολύσεις και στην ανεργία , θεωρούνται τυχερές οι γυναίκες σήμερα της μισής απασχόλησης των 100 έως 500 € και της πλήρους απασχόλησης έως 800 €. Ούτε λόγος βέβαια για πληρωμένες υπερωρίες, διευρυμένα ωράρια, ανασφάλιστες, χωρίς επαγγελματική εξέλιξη και με θολό τοπίο για μία στοιχειώδη σύνταξη.

Νέες εργαζόμενες κάθε μορφωτικού επίπεδου βιώνουν καθημερινά μέσα σε ωράρια εξαντλητικά την εντατικοποίηση της εργασίας χωρίς κανένα περιθώριο για προσωπική ζωή. Οι μετανάστριες και οι γυναίκες πρόσφυγες εκείνες ιδιαίτερα «χωρίς χαρτιά» που παίρνουν τις πιο «βρώμικες» δουλειές, υφίστανται την χειρότερη εκμετάλλευση χωρίς κανένα εργασιακό δικαίωμα, εργάζονται με απάνθρωπα ωράρια, υφίστανται σεξουαλική παρενόχληση χωρίς να μπορούν να την καταγγείλουν πουθενά και παίρνουν μία μίζερη ή καμιά κοινωνική ασφάλιση και με καμιά προοπτική σύνταξης.

Η ανεργία είναι γένους θηλυκού λένε τα στοιχεία της ΕΣΥΕ όταν στο δεύτερο τρίμηνο του 2008, φτάνει το 7,2%. Προηγούνται οι γυναίκες με ποσοστό 10, 9% έναντι των ανδρών με 4,7%. Οι δε νέοι 15-29 ετών με 20,9%. Τα στοιχεία αυτά αμφισβητούνται ως χαλκευμένα, γιατί αποκρύπτονται οι 100.000 άνεργοι που δεν δηλώνονται πουθενά δηλαδή, οι πάνω από 30.000 άνεργοι που είναι στα προγράμματα εκπαίδευσης ανέργων (STAGE) και εκείνοι που έχουν βγει από την αγορά εργασίας διότι δεν ελπίζουν πλέον σε τίποτα.

Όσο για επαγγελματική εξέλιξη αν μία γυναίκα θελήσει να κάνει καριέρα, αντιμετωπίζει το σκληρό και απάνθρωπο δίλημμα: η καριέρα ή οικογένεια. Η αγορά εργασίας σήμερα , την εποχή της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης απαιτεί, απόλυτη ευελιξία χρονική και τοπική. Δηλαδή η γυναίκα που θέλει να εξελιχθεί επαγγελματικά πρέπει να είναι διαθέσιμη κάθε ώρα της ημέρας και της νύχτας, έτοιμη να ταξιδέψει στο εσωτερικό και το εξωτερικό όποτε το απαιτεί η επιχείρηση.

Δεν έχει προσωπική ζωή, δεν μπορεί να παντρευτεί και να κάνει παιδιά. Το πρότυπο, λοιπόν, της επιτυχημένης γυναίκας είναι: μόνη, ανά πάσα στιγμή διαθέσιμη, ανά πάσα στιγμή έτοιμη να μετακινηθεί.

Πέραν τούτου όμως, έχει ισχυροποιηθεί και η προκατάληψη ότι οι γυναίκες δεν είναι ικανές να αναλάβουν διευθυντικές και υπεύθυνες θέσεις. Γι αυτό και οι γυναίκες δεν εξελίσσονται ακόμη κι αν έχουν συγκριτικά καλύτερα προσόντα από τους άνδρες.

Ο διαχωρισμός «ανδρικών και γυναικείων επαγγελμάτων» αναπαράγεται. Παρά τις νομοθετικές ρυθμίσεις και τις επιδιώξεις για κοινωνική δικαιοσύνη εκ μέρους των Διεθνών Οργανισμών δεν έχει γίνει ουσιαστική πρόοδος στην αγορά εργασίας όσον αφορά τη μείωση του επαγγελματικού διαχωρισμού. Μάλιστα, σήμερα παρατηρείται και αύξηση, δημιουργούνται δηλαδή και νέα τέτοια επαγγέλματα. Σε αυτά οι αμοιβές είναι πολύ χαμηλές συχνά κάτω του ελάχιστου ορίου.

Ο συνδυασμός της επαγγελματικής με την οικογενειακή ζωή είναι ένα ακόμα στοίχημα που εμείς οι γυναίκες καλούμαστε να κερδίσουμε

Η πατριαρχική αντίληψη ότι η οικιακή φροντίδα και η φροντίδα των παιδιών είναι αρμοδιότητα των γυναικών ισχύει το ίδιο και σήμερα. Εξακολουθεί να ισχύει ότι ο άνδρας κυρίως συντηρεί την οικογένεια και ότι το εισόδημα από την εργασία της γυναίκας είναι συμπληρωματικό, οπότε βολεύει η μερική απασχόληση στην εναρμόνιση των επαγγελματικών και οικογενειακών υποχρεώσεων.

Η πολυδιαφημισμένη ευελιξία με ασφάλεια οδηγεί τελικά στην απορρύθμιση όχι μόνο των εργασιακών σχέσεων αλλά και της ίδιας της ζωής των εργαζομένων ανδρών και γυναικών.

Μία νέα πλήρης απασχόληση είναι εφικτή με ανθρώπινα ωράρια και εργασιακές σχέσεις που θα επιτρέπουν σε άντρες και γυναίκες εργαζόμενους να εργάζονται, να εκπληρώνουν τις οικογενειακές τους υποχρεώσεις, να έχουν κοινωνική δραστηριότητα, να ζούν, όχι απλά να επιβιώνουν.

Θέλουμε να ζήσουμε σε μία κοινωνία όπου η κοινωνική πραγματικότητα όλων των εργαζόμενων, γυναικών και ανδρών θα αποτιμάται μέσα από την αμειβόμενη εργασία ισότιμα καθώς επίσης και η αναπαραγωγική εργασία, δηλαδή, η οικιακή εργασία, η φροντίδα και η διαπαιδαγώγηση θα μοιράζονται ισομερώς και στα δύο φύλα. Γιατί η εργασία για μας τις γυναίκες είναι στοιχείο ανεξαρτησίας και κοινωνικής απελευθέρωσης. Σαν τέτοια απαιτείται να στηριχτεί πάνω σε δομές κοινωνικής φροντίδας και μέριμνας μέσα από ένα νομικό πλαίσιο που θα διευκολύνει και τους δύο γονείς με μισθολογική και ασφαλιστική κάλυψη γονικής άδειας για την ανατροφή των παιδιών.

Οι γυναίκες δεν μπαίνουν σε σειρά εφεδρείας γιατί είναι απαραίτητες για τη διατήρηση του κοινωνικού ιστού της χώρας και σε κάθε περίπτωση θα αγωνίζονται για ισοτιμία στην απασχόληση, την αμοιβή και την ασφάλιση.

ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

Συναδέλφισσα της ΔΕΗ

Εσύ που έγινες πρωταγωνίστρια αδιαμφισβήτητη και χρωμάτισες με τη παλέτα της ψυχής σου αυτόν τον αγώνα δίνοντας βροντερή απάντηση στα ψέματα των υπουργών της κυβέρνησης και των εγκάθετων υπηρετών της.

Εσύ που κράτησες ψηλά και πάλι τη σημαία της ΓΕΝΟΠ_ΔΕΗ, που βγήκες στο δρόμο με τη σημαία του αγώνα , τα πανώ και τα αυτοσχέδια τρυκ, εσυ που δεν φοβήθηκες να συγκρουστείς με τα ΜΑΤ και να κλάψεις από τα δακρυγόνα.

Συναδέλφισσα

Στο μεγαλειώδη αγώνα που δώσαμε βοήθησες στο να μην μπορέσει αυτή η Κυβέρνηση και η εργοδοσία να κάμψουν το αγωνιστικό φρόνημα όλων των γυναικών και να συμπαρασύρουμε εμείς ναι εμείς για πρώτη φορά ίσως και τους άντρες συναδέλφους μας να μπούν δυναμικά στον αγώνα. Οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ μετά από πολλά χρόνια απουσίας και αδράνειας βρήκαν τον κώδικα και τη πυξίδα της συλλογικής δράσης, του συνδικαλισμού, ανακάλυψαν ξανά την δύναμη του ΑΓΩΝΑ. Με πρώτη τη δυναμική και αποφασιστική παρουσία των γυναικών άνοιξε η αγωνιστική σελίδα της ιστορίας των τελευταίων μηνών . Η Ελένη, η Βάσω, η Αγγελική,η Ολγα, η Δέσποινα, η Τασία, η Γιώτα, η Βαρβάρα, η Μαίρη, η Νίτσα, η Ρένα, η Σωτηρία, η Δήμητρα, η Κατερίνα, η Κατερίνα, η Ντίνα, η Μαργαρίτα, η Αγγελική, η Βούλα, η Γιάννα, η Σοφία, η Δώρα, η Ειρήνη, η Χρυσάνθη, η Ελενα, η Ρούλα, η Ρίτσα, η Φλώρα, η Λιλή, η Κατερίνα, η Σταυρούλα, η Ξένια, η Λούλα, η Αννα , η Μαρία, η Καίτη, η Τασία , όλες μαζί καθημερινά συναντιόμασταν στην Αριστείδου, στο Ροσινιόλ, στη Χαλκοκονδύλη 30, στα Πρακτορεία, στο Ρούφ, στη Πληροφορική, στη ΔΟΛ για να υπερασπιστούμε με όλη μας τη δύναμη το δίκαιο αγώνα μας, να υπερασπιστούμε την αξιοπρέπεια μας.

Αγωνιστήκαμε ενωμένες ενάντια σ΄αυτή τη νεοφιλελεύθερη κυβερνητική επίθεση που χτυπάει τα δικαιώματα μας, ενισχύει τις ανισότητες, διαιωνίζει τη λιτότητα την ίδια στιγμή που η αδιαφάνεια, η σήψη, ο εκμαυλισμός της εξουσίας κυριαρχούν… Αυτό το Νομοσχέδιο που κατάφερε αυτή η οριακής πλειοψηφίας κυβέρνηση να το κάνει Νόμο-έκτρωμα αναβίωσε ένα νέο ρατσισμό με πρώτα θύματα τις γυναίκες εκείνες ιδιαίτερα με ανήλικα παιδιά, τους νέους και όλους εκείνους τους σκληρά και ανθυγιεινά εργαζόμενους. Ανακάλυψαν ξαφνικά τις πρόωρες τάχα συνταξιοδοτήσεις των γυναικών σαν πηγή ανισότητας ανάμεσα σε γυναίκες και άντρες εργαζόμενους και με το προοδευτικό εκσυγχρονιστικό μέτρο εξισώνουν τα όρια ηλικίας.

Η ιστορία διδάσκει πως όταν οι γυναίκες πάλεψαν μαζί με τους άντρες εργαζόμενους μέσα από τα συνδικάτα και τα κινήματα τότε μόνο είχαμε μεγάλες και σοβαρές κατακτήσεις.

Δώσαμε τις πρώτες μάχες, περιμένουμε και δίνουμε υπόσχεση αγώνα για τις μέρες που έρχονται γιατί αυτή η κυβερνητική πολιτική που στόχο έχει μετά την αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση να κατεδαφίσει και να ξεπουλήσει όλες τις δημόσιες επειχειρήσεις στο όνομα της απελεύθερωσης της αγοράς, με πρεμιέρα το ξεπούλημα του ΟΤΕ, στο νεοφιλελεύθερο σχεδιασμό της σειρά έχει η ΔΕΗ. Εδώ όμως θα έχει να κάνει με ένα συνδικαλιστικό κίνημα αποφασισμένο να μην επιτρέψει την εκποίηση και το ξεπούλημα της μεγαλύτερης Δημόσιας Επιχείρησης της χώρας.

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΔΕΗ με ασπίδα την ΕΝΟΤΗΤΑ που με τον αγώνα μας κατακτήσαμε , αποφασίσαμε

* Να αποτρέψουμε την Αλωση της ΔΕΗ. Να σφραγίσουμε τις κερκόπορτες, να περιφρουρήσουμε το ΔΗΜΟΣΙΟ και ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ χαρακτήρα της,

* Να συμμετέχουμε ισότιμα στα κέντρα λήψης αποφάσεων που αφορούν όλους εμάς τους εργαζόμενους

* Να διαφυλάξουμε τις κατακτήσεις μας για να μπορέσουν αύριο τα παιδιά μας να ζήσουν σε μια κοινωνία όπου θα προστατεύεται η απασχόληση, η αμοιβή και η κοινωνική ασφάλιση.

Με όπλο το ψυχικό σθένος που μας δίνει ο ρόλος και η φωνή του φύλου μας και μαζί με όλο το συνδικαλιστικό κίνημα ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ και ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ για ένα άλλο κόσμο με δημοκρατία, ισότητα και κοινωνική δικαιοσύνη που είναι εφικτός και μας αξίζει.

ΠΟΛΙΤΟΥ Νανή

Αντιπρόεδρος ΕΔΟΠ –ΔΕΗ

Υποψήφια Βουλευτής Αργολίδας του ΣΥΡΙΖΑ

Καλωσορίσατε στο nanipolblog
Eύχομαι σε ολες και όλους μια καλύτερη χρονιά σε όλους τους τομείς.
Να έχετε υγεία και δύναμη σε ότι κάνετε.